เคยได้ยินบ่อยๆนะคำถามที่ว่า

ถ้าให้เลือกระหว่าง "เพื่อน" กับ "แฟน"

จะเลือกใคร

"ไม่เห็นจะยากเลย เลือกเพื่อนอยู่แล้ว"

นั่นเป็นคำตอบที่ออกจาปากเราโดยไม่ต้องคิด

ณ เวลานั้น

 

แต่เมื่อไม่นานมานี้...เมื่อเจอกับตัวเอง

มันทำให้เรารู้ว่า...มันไม่ง่ายเลย

แต่ที่ยากกว่าการตัดสินใจ

คือการตัดความสงสัยในใจเราเอง

ว่า...ทำไมต้องเลือก

ในเมื่อมันน่าจะไปด้วยกันได้

 

ก่อนที่เราจะคบกับเค้า

เราเองก็สนิทกัน...สนิทที่สุด

ที่สุดในกลุ่มแล้ว

ประมาณว่ามองตาก็รู้ใจ (อันนี้ไม่ได้เวอร์นะ)

มันรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ

ชอบอะไรเหมือนๆกัน

ไม่ว่าจะ กิน เที่ยว หรือแม้กระทั่งทัศนคติที่ตรงกัน

ทำให้เราคุยกันได้อย่างถูกคอ

และสนิทกันอย่างรวดเร็ว

ไม่ว่าคนหนึ่งเสนออะไร

ก็เป็นต้องถูกอกถูกใจอีกคนเสมอ

ชอบอะไร ไม่ชอบอะไรก็รู้ใจไปหมด

อยู่ ม.เราก็อยู่ด้วยกันตลอด

แยกกันก็แค่เวลาที่กลับหอไปนอน

(และที่แยกกันมันก็ดึกมากแล้วด้วย..อิอิ)

แทบจะเรียกได้ว่าอยู่ด้วยกันตลอด

บางทีงานไม่เสร็จเราก็ช่วยกันทำ

อดหลับอดนอนบ้างแต่พวกเราก็ช่วยกันจนเสร็จ

เสาร์อาทิตย์เวลากลับมาบ้าน

เราก็ยังนัดกันไปเที่ยวสองคน

เพราะเพื่อนๆคนอื่นก็ไม่ค่อยว่างมาด้วย

บางทีการไปไหนหลายๆคนมันก็วุ่นวาย

แต่ไม่รู้สิ

เราแค่รู้สึกว่าเราไปกันสองคนมันก็มีความสุขดี

ไม่วุ่นวาย

ทานข้าว ดูหนัง  ร้องเกะ

ทุกอย่างที่เราชอบมันตรงกัน

อะไรๆมันก็เลยลงตัวไปหมด

ไม่รู้สิ...เราก็แค่รู้สึกว่าเวลาเราอยู่ด้วยกัน

มัน happy เท่านั้นเอง

 

มันคงไม่แปลก

ถ้าเราเป็นเพศเดียวกัน

ทำไมคำว่า "เพื่อน"  ต้องมี "เพศ"

เข้ามาเกี่ยวข้องด้วย

สำหรับเรา "เพื่อน" ก็คือ "เพื่อน"

เบื่อเหมือนกันที่ต้องตอบคำถาม

ว่าแกสองคนเป็นไรกันกันแน่

จะจับผิดกันไปไหน

ขนาดเพื่อนในกลุ่มยังไม่เข้าใจ ก็ไม่รู้จะว่าไงอ่ะ

..

...

เรื่องเก่าไม่หายค้างหาใจ

ก็ยังมีเรื่องใหม่เข้ามา

พอมีคนมาจีบเรา

คุณชายเธอก็ไม่พอใจ..ไม่อยากให้คุย

ไม่อยากให้คบ

เราก็ว่า "ไม่ได้คบ  ก็คุยๆไป ไม่เห็นเสียหาย"

จากเคยเข้าใจกัน

ที่นี้ ดีกันได้วัน โกดไป 3 วัน

เรียกว่าง้อกันจนเหนื่อยเลยทีเดียว

ไม่รู้ไรนักหนา (เพราะเราเป็นคนง้อตลอด)   เพื่อนๆก็ยิ่งสงสัย

ตอนนั้นเราก็งงนะว่าแกเป็นไรว่ะ ???

เรื่องไม่เป็นเรื่องแท้ๆ

 

และก็มีอยู่วันหนึ่ง

แกบอกกับเราว่า 

ขอให้เราทำให้ผู้ชายคนนั้นออกไปจากชีวิตเราได้มั้ย

แลกกับพวกกุญแจสุดรักของแก

พร้อมกับสัญญาว่าวันนึง

ถ้าเราไม่พอใจใครสักคนในชีวิตแก

แกจะกำจัดคนๆนั้นไปจากชีวิตทันที

...แต่เราขอคิดดูก่อน...

 

....จนสุดท้าย...

แกบอกว่าแกเปลี่ยนใจแล้ว

แกยื่นคำขาดมาว่า เพื่อให้ง่ายต่อการตัดสินใจ

ถ้ามีแก ต้องไม่มีผู้ชายคนนั้น

ถ้ามีผู้ชายคนนั้น  เราจะไม่มีแกอีกต่อไป

(นั่นเพราะแกมั่นใจมากว่าเราจะเลือกแก)

และแกก็คิดถูก...เราต้องเลือกแกอยู่แล้ว

...

....

และด้วยอะไรหลายๆอย่าง

ทั้งจากการกระทำของเราสองคนเอง

หรือจากการที่เราสองคนแคร์คำพูดคนอื่น

เราต่างเถียงกันว่า "ใครกันแน่...ที่เปลี่ยนไป"

ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเราถึงฟังคนอื่นพูด

มากกว่าที่จะฟังกันเอง

ว่าคนนั้นมองอย่างนั้นแล้วคนนั้นมองอย่างนี้

เราค่อยๆห่างๆกัน

..

....

และสุดท้ายเราก็เลือกที่จะคบกับผู้ชายคนนั้น

...

.....

แล้วเวลาจะผ่านไปพร้อมๆกับที่เราสองคน...กลายเป็นคนแปลกหน้า

แกค่อยๆหายไปจากกลุ่ม

..

..

ถึงเราจะรู้ดีว่าเราไม่สามารถกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้

แต่เราคิดว่าเราแค่ไม่เข้าใจกัน

แต่เราไม่ได้เกลียดกันใช่มั้ย ??

..

...

ยอมรับนะ..ว่าตลอดเวลาที่คบกับพี่เค้า

บางทีก็รู้สึกเสียดายวันเวลาดีๆ

เสียดายเพื่อนดีๆอย่างแก

ไม่คิดเลยว่าจะเสียแกไปเพราะเรื่องแบบนี้

 

แต่ช่างมันเถอะ  บางคนก็บอกว่า

ได้อย่างก็ต้องเสียอย่าง

เหมือนกับที่เรา "เสียผู้ชายที่รักไปหนึ่งคน แต่ก็ได้ผู้ชายที่รักมาอีกคน"

แต่จนวันนี้ก็ยังไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับเรา

 

 

แต่วันนี้ "เราเลิกกับเค้าแล้ว"

ไม่มีแล้ว "ผู้ชายที่รักทั้งสองคน"

แต่ช่างเถอะ..จิงๆมันก็จบไปแล้วทั้งนั้น

ก็น่าจะปล่อยให้มันผ่านไป

เหลือไว้เพียงความรู้สึกดีๆ ต่อผู้ชายทั้งสองคนนั้น

....

.......

 

แต่แกกลับฝากเพื่อนมาบอกว่า

"ฝากแสดงความเสียใจด้วยนะ"

พร้อมกับคำพูดแปลกๆ

 ฟังดูคล้ายๆจะเยาะเย้ย

และยังบอกอีกว่า

"ตอนนั้นแกเพียงแค่ต้องการให้เราทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างจิงจังเท่านั้นเอง"

หมายความว่าไงอ่ะ...งง ????

 

แปลกใจจิงๆ

ผู้ชายคนนี้ใช่คนเดียวกับคนที่เราเรียกว่าเพื่อนสนิทหรอ

มันไม่ใช่เลยอ่ะ..คนละคนชัดๆ

จิงๆเค้าก็เปลี่ยนไปตั้งแต่ออกจากกลุ่มแล้ว

เพียงแต่สำหรับเรา...มันยังมีแต่ความรู้สึกดีๆ

ยังเป็นห่วง เพียงแค่เราไม่ได้สนิทกันเหมือนเดิมเท่านั้นเอง

แต่แกเปลี่ยนไปมากจิงๆ

มากจนไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเราเคยเป็นเพื่อนกันด้วยหรอ

 

...

.....

..

 

ไม่เข้าใจเลย..ไม่เข้าใจจิงๆ

ว่าแกเป็นอะไร

...จิงๆแล้วมันไม่มีอะไร...

เพราะสิ่งที่เสียไปมันก็แค่

"ความรู้สึก"

และยังไงก็คงเอากลับคืนมาไม่ได้

....

 

 

 

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

เราก็ไม่รู้ว่าเรื่องมันเป็นยังไงนะ แต่เราว่า
บางทีเรื่องแบบนี้มันก็เป็นเรื่องของคนสองคนนะ
บางทีพวกคุณอาจจะมีอะไรบางอย่างที่เพื่อนๆในกลุ่มของคุณไม่รู้
และทำไมพวกคุณถึงไม่บอกพวกเค้าล่ะ ว่าทำไมคุณถึงสนิทกัน
เราว่าบางทีเพื่อนของคุณคนนี้อาจต้องการแค่มีเพื่อนที่สนิทที่สุดในตอนนั้นก็ได้นะ
เค้าอาจจะอยากรู้สึกเหมือนมีเพื่อนมากๆน่ะ (เหมือนคนขาดความอบอุ่น)
แล้วเรียกร้องหาเอาจากเพื่อนนะ
เพราะว่าการเรื่องแฟนกับเพื่อนมันมาให้เลือกแบบนี้ไม่ได้
พอคุณเลือกคนที่คุณรัก เค้าอาจรู้สึกเหมือนว่าเค้าไม่มีอะไรสู้ได้
เค้าถึงไปจากกลุ่มของคุณ
เมื่อวันเวลาเปลี่ยนไป คนเราก็ย่อมจะเปลี่ยนไปด้วย
ในเมื่อถ้าเค้าเป็นคนเลือกที่จะไปแล้ว
ทางออกที่ดีที่สุดสำหรับคุณคือ เก็บสิ่งดีๆไว้ และอย่าไปสนใจคนแบบนี้ให้เปลืองสมอง
เราว่าคุณเก็บสมองไว้คิดถึงคนที่รัก และเพื่อนๆคุณคนอื่นดีกว่า
big smile

#1 By shinyuu (61.7.164.114) on 2008-09-01 09:27

เพื่อน
- เราอยากเจอมันตอนที่เรามีความทุกข์
- ถึงมันจะโกรธ แต่..มันก็ให้อภัยได้ตลอด
- มันกล้าสมน้ำหน้าเรา ตอนที่เราต้องการคำปลอบใจ
- คุยกับมันได้ทุกเรื่อง
- 10 ปี ไม่มีวันเปลี่ยน
- มันจะดีใจทุกครั้งที่เห็นเรามีความสุข

เพื่อนคนอื่นก็มีนะ อย่าคิดมากจ้ะ มาเป็นเพื่อนกันเถอะ
เหอ ๆ big smile

#2 By ไอ้แป้น : i-phan on 2008-09-02 23:01

นั่นสินะ

เพื่อน กับ แฟน

มีแต่เพื่อนก้อต้องเลือกเพื่อนอยู่แล้วอะเนอะ
จนปัจจุบันนี้เราพยายามเข้าใจเพื่อนอยู่เหมือนกันนะ
เวลาที่มันมีแฟน....อะไรแบบนั้น
อ่านแล้วรู้สึกเข้าใจเพื่อนขึ้นมาหน่อยๆ
เรื่องแฟน
555

มันมีแฟน แต่เราก้อมีแต่มัน
มันมีแฟนไม่สนใจ เราก้อมีแต่มัน
อะนะจิงๆแล้วเพื่อนคนอื่นๆก้อมีนะคะ
แต่ไม่มีใครที่รู้สึกว่าคุยกันแล้วรู้สึกถูกคอ
สนุกสนาน คุยด้วยแล้วหายอารมณ์เสียขึ้นมาเลย

หลากหลายความคิดอะเนอะ
เราว่าคนที่มีแฟนแต่ก้อต้องพยายามแบ่งเวลา
ให้ทั้งเพื่อนแล้วก้อแฟนอย่างงี่
ก้อลำบากใจนะคะ
นี่ก้อเพื่อนสนิท นี่ก้อแฟน

....ไม่รู้จะเลือกใครดี

จนถึงตอนนี้ก้อกำลังพยายามทำความเข้าใจอยู่

ขอบคุนมากคะ อ่านเอนทรี่นี้แล้วคิดอะไรได้เยอะแยะ
5555

#3 By MinoO2636 on 2008-09-02 23:08

เพื่อนก็คือเพื่อน

แฟนก็คือแฟน

ถ้าให้เลือกผมก็คงเลือกไม่ได้หรอก เพราะเรามีทั้งเพื่อนและแฟน

หากขาดเพื่อนไปก็เหมือนขาดอะไรไป ขาดแฟนไปก็เช่นกัน

มีทั้งเวลาที่อยู่กับเพื่อน และ อยู่กับแฟน

อยู่กับเพื่อนก็สนุก อยู่กับแฟนก็มีความสุขไปอีกแบบ

สำหรับผมไม่ว่าอย่างไหนก็สำคัญทั้งนั้น
อืม...ว่าไงดี

ความจริงจะบอกว่าผมเข้าใจทั้งตัวคุณทั้งเพื่อนเลยนะ

ผมรู้ดีว่าเพื่อนคุณรู้สึกยังไง เพราะตอนนี้ก็คงไม่ต่างกับที่ผมรู้สึก บางทีไอ้คำที่ว่าพอเห็นเพื่อนไปได้ดีก็ควรดีใจด้วยน่ะ มันก็น่าจะจริง แต่ในทางปฏิบัติมัน...ยากส์

ตอนเพื่อนสนิทผมมีแฟน โดยที่แฟนของเพื่อนผมก็เป็นเพื่อนสนิทอีกคนของผมเช่นกัน บอกได้คำเดียวว่าผมยิ้มไม่ออก

ยิ้มไม่ออกทั้ง ๆ ที่คนที่ทำให้มันสองคนรักกันคือตัวผมเอง

ในกรณีผม ผมบอกได้เต็มปากเต็มคำว่าผมไม่ได้รู้สึกเกินเลยกับใครในสองคนนั้น แต่ที่ผมรู้สึกคือความรู้สึกที่ว่า...

อีกครึ่งของเรามันหายไป...

มันไปในที่ที่เราไม่สามารถไปกับมันได้อีกแล้ว ถึงจะพยายามบอกตัวเองว่ามันไปดีแล้ว มันเองก็ไม่ได้ทิ้งเรา แต่ในทางปฏิบัติมันก็ไม่ใช่

จากที่เคยอยู่ด้วยกันตลอด ไปไหนมาไหนด้วยกัน 3 คนก็กลายเป็นว่าเหมือนตัวผมเองเป็นส่วนเกิน แต่ทั้ง ๆ อย่างนั้นผมก็พูดอะไรไม่ได้นอกจากยืนมองแล้วฝืนยิ้ม

เข้าใจลึกซึ้งเลยว่าเพลง "เราสามคน" เนี่ยมันให้ความรู้สึกยังไง

มันทนทำใจลำบากเหมือนกันนะครับ แต่ในกรณีคุณผมไม่รู้ว่าเพื่อนสนิทของคุณคิดไม่ซื่อหรือเปล่า แต่ยกตัวอย่างให้ฟังในกรณีของผมแล้วลองเทียบดูนะครับ

คนไปไม่รู้สึกหรอกว่าคนอยู่มันรู้สึกยังไง ถึงปากจะบอกว่าไม่ได้ทิ้งไปไหนก็เถอะ แต่คนที่อยู่สิครับ รู้สึกดีว่ามันเป็นยังไง

ใจก็ไม่ได้อยากจะทิ้ง แต่ก็ทนไม่ไหวน่ะครับ

สำหรับผมก็แค่ห่างออกมาหน่อย ตอนนี้ก็รู้สึกเหมือนกลับมาอยู่คนเดียวอีกครั้ง ถามว่าเจ็บไหมก็เจ็บ เหงาไหมก็เหงา แต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากมองมันสองคนอยู่ห่าง ๆ

มันไม่เหมือนเดิมจริง ๆ ครับ ถึงจะพยายามให้เหมือนเดิมก็เถอะ

ก็...ไม่มีอะไรมากแล้วล่ะครับ ก็แค่ยกตัวอย่างกรณีของผมก็เท่านั้นแหละ ลองเปรียบเทียบดูแล้วกันนะครับ


ป.ล. ผมยอมรับว่าผมอาจเห็นแก่ตัว แต่...ก็...นะ

วางลง ..

แล้วก้าวไปข้างหน้า .. ต่อไป

#6 By แรงใจไฟฝัน on 2008-09-08 10:14

คิดว่าความรู้สึกในตอนนั้น มันคงไม่ได้เหมือนกับถูกทิ้งนะ แต่มันจะรู้สึกเพียงว่าใจหาย เวลาที่เราไม่สามารถทำอะไรเหมือนก่อนหน้านั้นได้อีกอาจจะดูว่าเป็นการเห็นแก่ตัวเกินไปที่จะเก็บเอาเพื่อนที่ตัวเองรัก ไว้เพียงคนเดียว คิดว่าน่าจะเข้าใจ ว่าทำไมถึงเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นมาได้ คงไม่มีใครอยากให้เหตุกาณ์แบบนี้เกิดขึ้นระหว่างมิตรภาพของเพื่อนหรอก

#7 By ~Sine~ (61.7.134.8) on 2008-09-08 12:48

แต่คนเราเวลาสนิทกันมากๆ มันเหมือนมีความสำคัญ เข้าใจใช่ป่ะและเมื่อเวลามีคนอื่นเข้ามาแทรกระหว่างกลาง
เทออาจไม่คิดแบบนั้น แต่นี่เป็นความคิดของคนที่เคยคิดแบบนั้นมาก่อน
มันจะรู้สึกเหมือนโดนทิ้ง โดนแย่ง ความรู้สึกช่วงเวลานั้นมันแย่เหลือเกิน แต่เมื่อเหตุการณ์นี้มันเกิดขึ้นแล้ว
ก็อยากบอกว่าคงต้องยอมรับความจริงอันนี้ไป เมื่อเราเดินออกมาแสนไกลเกินกว่าจะเดินย้อนหันหลังกลับไปได้ ก้อขอจงเดินหน้าพร้อมรับวันใหม่ๆ ที่จะไม่มีเค้าอีกตลอดไป เธอยังมีเพื่อนที่รักเธอเสมอ...

#8 By ~Sine~ (61.7.134.8) on 2008-09-08 12:53