Matha

"ไม่ต้องรู้ว่าเราคบกันแบบไหน

 ไม่อาจหาคำคำไหนมาเพื่อ...อธิบาย

ไม่ต้องรักเหมือนคนรัก...ก็สุขหัวใจ

เพียงแค่เราเข้าใจ ก็เหนือคำอื่นใดในโลกนี้"

จะไม่ทำอะไรแล้วหล่ะ

อะไรจะเกิด...ก็จะปล่อยให้มันเิิกิด

อะไรจะเป็น...ก็จะปล่อยให้มันเป็น

จะไม่ห้าม...จะไม่รีบร้อน

ให้มันค่อยเป็น...ค่อยไป

อย่างน้อย มันจะมั่นคง

ไม่ว่าจะอยู่ในสถานะไหน

ถ้าวันนึง ความรู้สึก มันไม่มากพอ

ที่จะเป็น "คนรัก"

แต่อย่างน้อย ความผูกพันของ "เรา"

มันก็มากพอที่จะทำให้

"เรา" เป็นคนสำคัญ "ของกันและกัน"

"ตลอดไป"

ถึงวันนี้ได้แต่หวังว่าเวลาจะพิสูจน์ทุกอย่าง

และมันจะเคลียร์ตัวขงมันเอง

ถึงใครจะมองว่ามันคลุมเครือ

แต่เราว่า ไม่นะ อย่างที่เคยพูดบ่อยๆนั่นแหละ

เราคิดว่า ความรู้สึก...อาจจะคลุมเครือกันได้

แต่สถานภาพ...มันคลุมเครือไม่ได้

เป็นอะไร...ก็คือเป็นแบบนั้น

ทุกสถานะ  มันมีลิมิตของมัน

และสำหรับความสัมพันธ์ของเรา

ณ ตอนนี้

ด้วยความรู้สึกลึกๆ เราคงอธิบายไม่ได้

แต่สำหรับการกระทำและการแสดงออกแล้ว

"เรา" ไม่เคยล้ำเส้นเกินคำว่า "เพื่อน"

"แน่นอน"

ไม่รู้เหมือนกันว่า"พรุ่งนี้จะเกิดอะไร "

เพียงแค่รู้สึกว่าที่เป็นอยู่ทุกวันนี้

เรามีความสุขแล้ว และสุขมาก

อาจพูดได้เลยด้วยซ้ำว่า

สุขอย่างท่ไม่เคยเป็นมาก่อน

การที่เราได้รับรู้ว่า

เราเอง...เป็นคนสำคัญ

ของคนที่เรารู้สึกว่า...เค้า สำคัญ

 มันมความสุขแบบนี้นี่เอง

โดยไม่จำเป็นเลยว่าเราต้องอยู่นฐานะที่พิเศษไปกว่าคนอื่น

เพราะที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ เราก็รับรู้ได้

ถึงความพิเศษของมัน...อยู่แล้ว

แค่เป็นคนที่เค้าโทรหา

เป็นคนที่เค้าคิดถึง

เป็นคนที่เค้าเป็นห่วง

เป็นคนที่ "เรา" สามารถสัมผัสกันได้ด้วยใจ

เป็นคนที่ เข้าใจ ไว้ใจ

และอบอุ่นทุกครั้งที่อยู่ใกล้

 มันอาจนิยามไม่ได้...ว่าที่เป็นอยู่คืออะไร

 แต่เอาเป็นว่าที่เป็นอยู่ มันทำให้เรามีความสุข

มันก็น่าจะเพียงพอแล้วไม่ใช่หรอ???